به نام خدا
کرسی ............................... Korsi
کرسی:شاید بیشتر در شکل تلفظ آن را به این صورت تلفظ کنند که با یک ریشه یابی درست منطقی از فرهنگ بومی ومحلی شکل درست آن را در می یابیم.
kr+si (کر+سی) که از دوهجا یا بخش شده (درست ترین شکل تلفظ ،تلفظ کرسی با ک ساکن، نه کسره ونه ضمه)
بخش اول کر به زبان وفرهنگ مردم این دیار یا طبری به معنی صخره وسنگ بزرگ است ، وبخش دوم همان سی است که به معنی تپه بزرگ وبلند ومرتفع است مانند( سی سر) یا(سی تک) از ترکیب این دو واژه محلی در کنار هم نام این روستا را تشکیل می دهد بنابراین ما باید کرسی تلفظ کنیم که درست تر است . این شکل kor+si) ( بیشتربه زبان ونوشتار رسمی واداری استفاده می شود معنی خاص ودرستی نمی دهد وهمان جای بلند ومرتفعی که این روستا در دامنه البرز قرار گرفته بهترین دلیل برای این مدعاست . ودر روزگاری بسی دور این مکان بلند که هنوز سکونتگاه انسان نبود برای آبادی های فرودست مانند میان ده ،ترید ،قاضی محله ،پنی یاران که از بین رفتند ورزن کنونی که در گذشته رضوان محله بود به عنوان دیده بان وقلعه بود تا افرادی بر این بلندی که هم اکنون مسجد وحسینیه کیا محله بر آن بنا شده نگه بانی کنند وچون این مکان مشرف بر تمامی آبادی های پایین دست بود زودتر از انواع خطرات دزدان
ورهزنان وغیره آگاه میشدند.
واما کرسی کجاست....................................؟
شرقی ترین بخش قلمرو بلده شهرستان نورمنطقه کاملا کوهستانی که تتارستاق نام دارد بر شانه ی کوهی بلند وکم شیب ودامنه دارجایی است خوش هوا وبا طراوت پهلو ی البرز و در روبروی دماوند و در مقابل قله زیبای آرنگ رو به طلوع وهمیبشه آفتاب گیر آبادی کرسی قرار گرفته که روزگاری دومین روستای پرجمعییت بعد از نج در بخش بلده بود.روستایی با چشم انداز زیبا خانه هایی نزدیک به هم ونقشه جغرافیایی آن به صورت غربی به شرقی قرار گرفته است .این روستا دارای قلمرو وسیعی از باغ وزمین ومرتع وکوه است ودسته های پراکنده ومختلف رمه های گوسفندان در اطراف آن جای گرفته است وزمین های بی شمار ووسیعی که زیر کشت جو گندم وباغ قرار گرفته که بعضی از انها در نزدیکی روستا وبعضی در فاصله های خیلی دورواقع شده است. معروفترین آنها: زمین های کلد ،سرزمین ،گوچال در غرب روستا وزمین های خاص ،بند بن و کل زمین واسب چر در شرق ومیان ده و سرار در جنوب و سی چالک در شمال قرار گرفته است.کرسی بزرگ از دو قسمت اسحق محله وکیا محله تشکیل شده است دارای دومسجد وحسینیه می باشد واین به خاطر جمعییت زیاد وجوان آن است مردم کرسی بیشتر در زمینه کشاورزی ودامپروری مشغولند یعنی بیش از 90% این جمعییت را تشکیل میدهند با این وجود سبک وشکل زندگی روستایی وآن هم در کار وکشت زمین و باغ ودام مردمانی سخت کوش وپر تلاش و مقاوم وبسیار ساده ومهمان نواز وبا سخاوت هستند کرسی در همسایگی دو روستاست به نام (رزن) در جنوب ودر پاببن ترین دامنه کوه ودر حوالی رودخانه نور و(تیرستاق) در ضلع شرقی درکنار دره بزرگی قرار گرفته است نکته جالب ویژگی زبانی سه روستا یی که در همسایگی هم قرار گرفته اند است به این صورت که که شکل گویش مردم روستای کرسی با دو روستای دیگر متفاوت است .مردم رزن وتیرستاق شکل و سبک گویش مردم آمل رادارند وگویش مردم کرسی به شکل گویش میانه بلده تا تاکر را دارد چون ازشرقی ترین روستای بلده رزن هر چه به غرب می رویم تا بلده وبعد از آن حتی تا پل زنگوله جاده چالوس شکل گویش مردو روستا ها به طور کامل دگرگون می شود و به لهجه ی نوری می رسد اما گویش مردم کرسی نه به شکل کامل نوری ولی در بسامد نرم وملایمی قابل تشخیص است که این گویش نوری است اما دو روستای دیگراین ویژگی را ندارند و این در جای خود قابل بررسی است چون مردمی در یک شرایط اقلیمی ،جغرافیایی، آب وهوایی وشکل زندگی و حتی کارو فعالییت اقتصادی برابر ویکسان داشته باشند اما شکل سخن گفتنشان تفاوت کند ریشه در تاریخ بسیار دور ودرازی داردکه این جا مجال پرداختن به آن نیست.زندگی در روستا آن هم در کنار باغ وزمین وکار کشت وزرع ودام وگله یعنی گاو وگوسفندان در دامن طبیعت در فصول سال در برابر رویداد های طبیعی ودشواری های ومرارت های آن مردان وزنان فرزندان کودک وپیر پا به پای هم زندگی زیبا سراسر مهربانی وهمکاری ودوستی وبرادری را به هم ودر کنار هم خلق می کنند وپدیدارنده قاموس بی نظیری از زندگیی شدند که در آن جز صفا وسادگی وآزادگی وخستگی ناپذیری چیزی نیست این مردم در شادی ها وغم ها در کار زمین کاشت وداشت وبرداشت در خانه وبیابان ودر صحرا یار ومددکار همند وایمان به خدا و عشق به پیشوایان دینی وامامان در زندگیشان موج می زند.در فرهنگ مردم کرسی مجموعه آداب ورسوم ،عقاید ووباورهاییست که واقعا زیبا وجذاب است ومی شود گفت شکل کاملی از یک زندگیی که با آن همه مشکلات وکمبود آمکانات سری پرشور وراحت، دلی سرشار از محبت وراستی وروحی بزگ وبی دغدغه داشتند بر خلاف امروزی که در رفاه کامل شدند اما با گذشته بسی فرق کردند.ادامه دارد...