اين جا همون بهشتيه كه تو روستامونه اگه حدس زديد اين جا كجاست.؟
هميشه دلمان لك ميرند براي غذاي روي آتش حتي چايي ان هم كتري يا به قول محلي قبجوش يا غبجوش با رنگ سياه ،روي كله سنگي وآتش زير ان حس وحال خوبي به ما ميدهد مرديم از چاي داخل صنوبر با ذرات ريز گچ و...واملاح ان ،خوش به حال چوپانان هواي طبيعي غذاي طبيعي و حال طبيعي اما امروزه صنعت وتكنولوژي به چوپانان نيز رسيده مانند موبايل وگويا زياد طبيعي هم نيستند تاجايي كه ديگه تن هيچ چوپاني چوخا وكال چرم با جوراب پشمي مشاهده نميشه..
اين تك درخت سپيدار يااسپياردر سنگ نو از مراتع جنوبي روستامون براي خيلي ها خاطره انگيز هست وجذاب .با گذشت صدها سال با گذشت سال ها وفصل ها وگذران روزگار پابر جا واستوار قد خم نكرده واستراحتگاه وبين راهي خوبي براي كساني كه از دشت به روستا مي آمدند ان روزهايي كه ماشين وجاده نبودچشمه ي زلال وشفاف آب با حوض سنگي وسايه ي دلچسب درخت روح وجان هر رهگذر را تازه ميكرد بيشتر كساني كه براي تحصيل به مدرسه رزن ميرفتند اين درخت برايشان خاطره انگيز هست به سبب وجود حوض سنگي ان را سنگ نو گذاشتند نو همان آبشخور است كه متاسفانه كوته بينان فكر كردند داخل حوض سنگي گنج قرار دارد وبا ضربه پتك براي هميشه عمراين اثر ارزشمند را پايان دادند .اسپيار طبيعي وزيبا ي ما هنوز براي گالشان وچوپانان وكشاورزان ورهگذران آرامشگاه واستراحتگاه خوب وامن ودلپذيري است